Dag 31: van Astorga naar Foncebadon (25,8km)
Nog 250 kilometer naar Santiago dames en heren, nog één vierde van mijn hele reis en ik ben klaar.
Soms verlang ik naar het huiswaarts keren, dat zijn de momenten dat ik denk aan Saar en de kinderen maar ik weet nu al dat ik dit avontuur, de camino, zo hard ga missen. Ik denk dat het gevoel dat ik nu heb, nooit meer zal kunnen evenaren, toch nooit niet meer op dezelfde manier.
Een mooie etappe vandaag, het duurde even voor we uit Astorga waren (ik heb met Dan gewandeld, mijn australische camino - vriend, hij is zo fijn om mee te praten); maar éénmaal in de bergen ( foto’s) was het echt prachtig: mooie vergezichten, kleurrijke bloemen, prachtige vogels… jawel, de camino op z’n best.
Nog even een update over mijn voeten: daar gaat het niet slecht mee, hoewel er overal rode vlekken op staan (wat blijkbaar ‘asfvaltvoeten’ heet, zo heb ik gelezen, zie foto) maar momenteel zijn er geen blaren te bespeuren, buiten een klein teentje dat af en toe heel veel pijn doet. Ik heb nieuwe sokken gekocht (merino sokken zijn toch niet helemaal mijn ding, wat ze ook zeggen in de winkel) en dat lijkt ook te helpen.
Ondertussen aangekomen in Foncebadon, een zeer klein dorpje midden in de bergen, we zijn bijna op 2000 meter hoogte ! Het hoogste punt voor deze camino, morgen stijgen we nog een heel klein beetje en komen we toe op een mijlpaal voor elke pelgrim, de cruz de ferro.
De rest van de dag is het dan weer dalen, dat gaat we voelen in de knietjes!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten