zaterdag 25 april 2026

Dag 27: Boadilla del camino - Sahagun

 Dag 27: van Boadilla del camino naar Sahagun (65,5km) 

Tweede dag op de fiets, ik heb het mij niet beklaagd, dit was zeker geen makkelijke etappe voor de stappers. De meseta is lang en ééntonig en dat kon je hier ook voelen. De eerste kilometers waren langs het kanaal, heerlijk. Daarna heb ik nog een alternatieve, langere weg gevolgd om wat aan de ééntonigheid te ontsnappen maar later ging het kilometerslang rechtdoor - het leek wel zonder einde. 

Dit was voor mij een zware dag, de moeilijkste dag op de camino want voor de eerste keer was er een zwaar gemis van thuis. Dat had veel te maken met de begrafenis van oma, die was vandaag, om 11u op een mooie plek in Afsnee, onder de zon. Ik had een tekst meegegeven, met dank aan Elisa om ze voor te lezen, maar toch voelde ik heel wat verdriet dat ik niet daar was, met de rest van de familie, mijn neven en nichten dat ik veel te weinig zie, samen aan tafel met lekker eten om mijn oma (en opa) een laatste groet te brengen. Ik voel een grote melancholie, dat hier uiteraard, op dag 27 en ver van huis, enkel erger kan worden.

Er is niets aan te doen, ik hang de hele dag met mensen van thuis aan de telefoon maar niets kan dit gevoel nu opbergen. Ik denk dat, na bijna een maand, de ‘mind game’ van de camino nu echt begint. Ik voel het alvast schuren in mijn hoofd. De uitdaging van de camino ‘in mijn hoofd’ in nu het zwaarst. 

Ik kom bovendien terecht in Sahagun, een dorp met een exotische naam maar een lelijk uitzicht. Het onthaal van de albergue is wel bijzonder warm en hartelijk. En wat ook gezellig is: het avondeten is allemaal samen, iedereen moest iets meenemen om te eten en dat werd dan gedeeld met de hele tafel, een mooie afsluiter. En ook nog leuk nieuws: in Sahagun ben je officieel in de HELFT van de camino frances!

Nu moet ik mezelf even weer even oppeppen voor morgen, de laatste fietstocht naar Leon. Blijkbaar een zeer leuke stad. Even terug het hoofd weer leegmaken, dat zal wel lukken met 60km door de woestijn in het verschiet.

Ps, net voor aankomst door een klein dorp met een lokaal dorspfeest gefietst, de mannen droegen zware vlaggen (met stok) op hun borst terwijl ze aan het dansen waren. Een bijzonder uitzicht, zie video!


1 opmerking: