Dag 41: Lavacolla - Santiago de Compostella

 Dag 41: van Lavacolla naar Santiago de Compostella (10km) 

Het hoogtepunt van mijn reis heb ik vandaag bereikt: ik ben aangekomen in Santiago! 

Het was geen zware staptocht, nadat we beslist hadden om de laatste dag heel licht te houden, sliepen Dan en ik in Lavacolla, op 10 kilometer van de stad. We zijn deze ochtend onder een stralende zon vertrokken, onderweg was iedereen euforisch, blij en met duidelijke vlinders in de buik. We wandelen nog een laatste heuvel op en voor ons zien we de stad verschijnen. Ik voel spanning, hier heeft het de afgelopen weken om gedraaid, we gaan de stad in en wandelen stilaan het oude stadsgedeelte in, we gaan door de kleine straatjes en de spanning bouwt op, dan draaien we nog 1 keer een grote bocht mee en plots staan we op de Plaza de Obradoiro. We vallen in elkaars armen, voor ons staat de prachtige kathdraal te blinken. Mensen beginnen te klappen, iedereen omarmt iedereen, er speelt iemand muziek en de telefoons gaan de lucht in. 

We hebben het gehaald. 

We knuffelen nog met een paar mensen, nemen de obligate selfies en foto’s en gaan dan onze laatste stempel halen en het certificaat in het pelgrimsbureau. Daar loopt alles verrassend efficiënt en in een mum staan we buiten. 

Het certificaat (de Compostella) is in het latijn geschreven, er staat letterlijk vertaald op: 

Het Kapittel van deze Heilige Apostolische en Metropolitane Kerk van Compostela, bewaarder van het zegel van het altaar van de Heilige Apostel Jakobus, maakt aan alle gelovigen en pelgrims uit alle delen van de wereld die uit devotie of uit gelofte naar het graf van de heilige apostel Jakobus, onze patroon en beschermer van Spanje, komen, bekend dat er authentieke bezoekbrieven worden uitgereikt.

Hiermee wordt aan allen die dit document zien verklaard dat:

Barbara Van Speybroeck

deze allerheiligste tempel vroom heeft bezocht en de pelgrimstocht volledig heeft voltooid, hetzij te voet of te paard gedurende de laatste honderd kilometer, of uit devotie tweehonderd kilometer per fiets heeft afgelegd.

Als bewijs hiervan wordt deze brief overhandigd, voorzien van het zegel van deze Heilige Kerk.

Gegeven in Compostela, op 9 mei van het jaar des Heren 2026.

Later in de namiddag bezoeken we de Kathedraal. Ze werd gebouw in het jaar 1077; op de plek waar de resten van de apostel Jacobus werden teruggevonden, alleszins volgende de legende. Zijn stoffelijk overschot zou, na zijn onthoofding, in een stenen boot gelegd zijn die de galicische kust heeft bereikt, waarna het lichaam werd begraven. Sinsdien is Santiago een bedevaartsoord, 

We doen ook een roftop tour, zeer indrukwekkend, we wandelen letterlijk over de daken van de Kathedraal, een spectaculair uitzicht. 

Morgen gaat de reis verder, we wandelen nog vier dagen verder naar Finisterra. Het voelt heel juist aan, deze camino is alleszins voor mij nog niet ‘klaar’, ik wil de weg helemaal afmaken. Maar eerst moet er nog afscheid genomen worden van Dan, hij vliegt weer naar de andere kant van de wereld. Ik heb een grote krop in de keel, dit afscheid valt mij zwaar, Dan was een echte camino-amigo geworden. Een mooie mens, een moie ziel, een boeiende en goedlachse man. Ik ga hem enorm missen onderweg. 

Maar ik zal niet alleen zijn, PJ, Leonie en Kasper reizen nog mee. Het gaat zeker zeer gezellig worden. 

Nu nog even nagenieten van deze aankomst, na 1000 kilometer gewandeld te hebben, het is vooral een gevoel van dankbaarheid dat overheest: dankbaar dat ik kan en mag doen, dankbaar naar mezelf toe om dit toe te laten, dankbaar voor de ontmoetingen en de eenvoud van elke dag maar vooral dankbaar naar de persoon die dit mogelijk gemaakt heeft, mijn fantastische vrouw Saar. 

Op naar de oceaan.