Dag 33: Ponferrada - Villafranca del Bierzo

 Dag 33: van Ponferrada naar Villafranca del Bierzo (23,2km)

Een korte etappe vandaag, gisteren leek ik wel op wolkjes te wandelen maar vandaag voel ik meteen: de voeten willen niet helemaal mee. Story of my camino: de ene dag lijkt alles vanzelfsprekend wat het stappen betreft, de andere dag sleep ik mijn voeten de ene voor de andere. Dit was zo’n dag. 

Ach ja, ook niet heel erg. De eerst kilometers gaan zelfs vlot, zoals steeds wandel ik het eerste uur samen met de anderen, maar dan gaat het tempo te snel voor mij en geraak ik een beetje achterop. Ik ben het alleen wandelen zeer gewoon geworden. Eigenlijk vind ik dat ook niet zo erg, het is ook hetgeen ik altijd heb gezocht in deze camino, ontdekken hoe ik me voel en wat ik tegenkom wanneer ik alleen ben. 

Maar goed, de weg naar Villafranca was dan wel uitdagend, de aankomst was heel bijzonder en superleuk: blijkbaar is 1 mei niet enkel de feest van de arbeid in dit stadje maar een heus knotsgek dorpsfeest dat ‘Festa de Maio’ heet. Snel vertaald, een soort van ‘meifeesten’ waar ze het begin van de zomer vieren en het einde van de winterperiode. Letterlijk IEDEREEN, jong en oud, groot en klein, heeft een kleurrijke bloemenkroon aan (zie foto). Daarnaast zijn er een tiental kinderen en jongeren die eerst op de grond liggen en die helemaal gewikkeld zijn in kleurrijke bloemen en planten. Heel indrukwekkend. Op een bepaald moment staan ze recht en lopen ze samen met een vrolijke band, waar er ook mensen een soort doedelzak spelen van hier, door de straten van het stadje. Overal zijn mensen aan het zingen en aan het dansen. Letterlijk heel deze stad is aan het feesten, en dat gaat ook uren door tot s’avonds. Iedereen eet en drinkt en zit neer in de straten en op de pleinen. Wat een toffe sfeer. Hier kan ik echt van genieten. 

Trouwens, onderweg naar hier kwamen we in een ander dorp een gorote ‘braderij’, kermis / markt / rommelmarkt tegen met een lokale specialiteit waar mensen voor stonden aan te schuiven: levensgrote inktvissen die gekookt werden in gigantisch grote potten. Indrukwekkend om te zien, ik zou er zelf niet van durven eten eerlijk gezegd… (zie foto). 

Op de foto hieronder zie je een aan aatl camino-vrienden: Dan uit Australië, PJ uit New York en Casper uit Nederland. 

Morgen wacht ons een uitdagende klim… tijd om uit te rusten.