Dag 23: van Santo Domingo de la Calzada naar Belorado (22km)
Soms moeten we ook echt zeggen zoals het is: dit was geen mooie etappe. Voornamelijk omdat we langs de autosnelweg hebben gestapt (uiteraard niet op de weg maar een pad ernaast, maar bon…). Mooi langs links, maar lelijk langs rechts met veel auto’s. Die toeteren al eens vriendelijk naar pelgrims maar na vijf keer heb je het ook gehad.
Ondertussen hebben we de regio van La Rioja achter ons gelaten en zitten we in de regio Castilla Y Leon. Poef, weg zijn de wijngaarden.
De weg was dan wel een tegenvaller vandaag, het gezelschap was dat allerminst, dat heb je dan met de camino. Stukje gewandeld met twee vrouwen uit zuid-nederland. 1 van hen was helaas al voor de tweede keer weduwe, haar eerste man stierf op 55; haar tweede man op 64. Zo jong, zeg ik, wat verdrietig voor jou, voeg ik eraan toe. Neen, zeg ze, niet verdrietig, ik heb maar liefst twee keer de hoofdprijs geschoten. Mijn beide echtgenoten waren de liefste mannen die er zijn, ik ben gelukkig dat ze in mijn leven waren.
Later komen we toe in Belorado, een schattig dorpje, helemaal afgestemd op de pelgrims (wat zouden deze dorpjes zijn zonder de camino, vraag ik me af). Ik heb een hostel gevonden zonder stapelbedden en dat maakt mij alvast zeer blij, want ik geraak nooit in het hoogste bed geklommen. Daarna drink ik nog een welverdiend pintje met Tim uit Malta (12 points go to…) en Christian uit Nederland, echt zeer gezellig. In het bed naast mij is er een zuid-koreaans vrouw, ik stel haar enkele vragen en zij geeft haar antwoord in chatgpt van het koreaans naar het engels, ze kent België, ‘van de wafels’ zegt chat gpt. Zo zie je maar, werldberoemd zijn we.
Voor ik afsluit, nog even een shout out naar mijn liefste neefje Mauro, die ook de blog leest, heb ik vernomen, love you!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten