Dag 11: van Le Soulié naar Conques (15km)
Na een hartelijk afscheid van deze zeer bijzondere plek (en nog een pittige discussie tijdens het ontbijt), neem ik weer de rugzak op voor de laatste 15km naar Conques.
Onder een stralend blauwe hemel en de zon wandelen we door enkele kleine dorpjes, ik stop in Sénergues om even uit te rusten. Het dorpje is kenmerkend voor wat ik de voorbije tien dagen heb gezien: een kerkje, een begraafplaats, tien oude huizen en drie katten die komen aanlopen. Ik zat daar een half uur lang en enkel een postbode kwam langs om een brievenbus te ledigen waar welgeteld … één brief in zat. De harde realiteit voor onze posterijen vandaag.
Na een zeer pittige daling tussen rotsen, stenen en bomen/struikgewas op de oude pelgrimsweg van weleer, zie ik plots de prachtige abdij Sainte Foy van Conques opduiken. Wat een fantastisch mooi gebouw, het hele dorp, een middeleeuwse pracht, lijkt hierrond gebouwd.
Ik kan me inbeelden dat het in de zomer over koppen lopen is maar dat is nu gelukkig niet het geval. Enkel de pelgrims vergapen zich aan de schoonheid van dit stadje.
Slapen doe ik vanavond in de abdij zelf, en ik ben niet de enige. Alle pelgrims komen speciaal hier naartoe. Voor velen is Conques de eindhalte, anderen zetten nog door.
Er leven hier nog acht monniken, die duidelijk helemaal mee zijn met hun tijd. We eten samen met hen in de grote eetzaal van de abdij, indrukwekkend. Slapen doe we in een grote slaapzaal, met 20 mensen in een kamer… ik begin het gewoon te worden (gelukkig heb ik geluisterd naar jasmina en oordoppen op maat gekocht). S’avonds was er nog een live concert in de abdij zelf.
Voor wie in de buurt is tijdens het verlof: Conques is een must-do!
Morgen start een nieuw hoofdstuk van mijn reis …




Prachtig Babs! Blijven gaan. Buen Camino!
BeantwoordenVerwijderenHeerlijk zonder toeristen! . You go girl snuif die unieke beelden en geuren op. Kus liefje
BeantwoordenVerwijderen