Dag 19: van Estella naar Los Arcos (22km)
Na Estella was onze eerste rendez-vous met een historisch punt, Irache, waar een prachtige Benedictijns kloosters ons opwachtte, blijkbaar reeds bestaande sinds de 10de eeuw. Maar Irache is voor pelgrims vooral belangrijk mwille van de ‘Wijn Fontein’. Het woord zegt het zelf: een fontein waar sinds 1991; wijn uit vloeit (zie foto). Dagelijks stroomt er ongeveer 100 liter wijn uit de fontein met de bedoeling om pelgrims van de lokale drank te voorzien. Boven de fontein hangt het volgende devies: ‘Pelgrim, indien je in Santiago wil toekomen met kracht en vitaliteit, van deze grote wijn, moet je drinken en klinken op jouw gezondheid’.
Wie ben ik om zo’n mooie traditie niet in ere te houden, ik neem dus mijn schelp en hoewel het 8.30 s’morgens is, neem ik een grote slok rode wijn. Salute!
We zetten vol goede moed de tocht verder. ‘We’ dat is Hélène, een Lyonaise en ikzelf, voorlopig volgen we dezelfde route en het is aangenaam samen stappen. Ondertussen ontmoet ik ook twee Filipino’s, man en vrouw, we babbelen een beetje over mijn voorliefde voor Azië. Ik vraag hen of dit hun eerste keer is in Europa ‘No we dit the Europe’s highlight tour in 2011’. En toen keken ze mij een beetje schuldbewust aan ‘Belgium not one of the highlights’. Hoezo ?! Dringend eens in gesprek gaan met de highlights tour operator!
Ondertussen wandelen we in de stralende zon verder, het landschap is overwegend groen, felgroen en geel, tegen de mooie bergwanden van de Navarra streek. Mijn Hoofd is helemaal leeg, wat een zalig gevoel. Sommigen vragen zich af of ik tot nieuwe inzichten kom hier op deze camino, maar eerlijk gezegd, merk ik daar weinig van tot nu toe. Het enige wat er zich in mijn hoofd afspeelt, is de stilte en de rust. Misschien komen er wel nieuwe gedachten of inzichten in de komende weken. Maar voor nu, is dit prima.
Aangekomen in los arcos, ploffen we ons neer met een grote groep pelgrims in een café op het plein van dit kleine dorpje. De sfeer is uitgelaten, de drank vloeit rijkelijk. Eten doen we in de p elgrimsherberg, ik praat met een nieuw zeelander, zijn vrouw in gestorven en deze tocht is een eerbetoon aan haar. Ze was 45; mijn leeftijd binnen drie weken.
Moergen is een pittige dag, 28,5 km, in de pikkende zon. Sloppel!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten